Natuur, wetenschap & techniek kalender 2005, 31 december

Reïncarnatie?

Bestaat het einde der tijden?

Ooit komt bij gebrek aan vers waterstofgas in het heelal de vorming van nieuwe sterren tot stilstand. De allerkleinste zullen dan nog 10.000 miljard jaar stralen, maar uiteindelijk doven dan ook die en heerst er duisternis. Gemiddeld eens per 1000 miljard jaar botsen twee uitgedoofde sterren in onze Melkweg op elkaar, met als gevolg een supernova-explosie die ons sterrenstelsel dan weer een paar maanden verlicht. Door de expansie van het heelal heeft onze Melkweg dan al geen enkel ander sterrenstelsel meer in zicht.

Uiteindelijk slokken zwarte gaten alle uitgedoofde sterren en planeten op. Maar zelfs zwarte gaten hebben niet het eeuwige leven. Ze verliezen massa door 'verdamping', onder afgifte van straling: eerst onvoorstelbaar langzaam en naarmate het gat massa verliest steeds sneller. Na 10 tot de macht 100 (een 1 met 100 nullen) jaar zijn ook de reusachtige zwarte gaten in het centrum van sterrenstelsels verdampt en blijft het heelal waarschijnlijk tot in de eeuwigheid dood, koud, leeg en donker.

Door: Arnout Jaspers, voorlichter van de Nederlandse Onderzoekschool voor Astronomie (NOVA).